Sprawdzone domowe sposoby

Szczur wędrowny

Szczur wędrowny (Rattus Norvegicus) jest gryzoniem pochodzącym z Azji północno-wschodniej, skąd rozprzestrznił sie praktycznie na wszystkie kontynenty. Pomógł mu w tym oczywiście człowiek, wraz z rozwojem transportu wodnego. Jest to zwierzę synantropijne czyli takie, które żyje w w osiedlach ludzkich. W odróżnieniu od szczura śniadego, dobrze czuje się w wodzie, chętnie przebywa w dolnych/podziemnych częściach budynków, w piwnicach i kanałach ściekowych. Latem często spotykany w pobliżu zbiorników wodnych, na których brzegach kopie sobie nory (często uszkadza w ten sposób wały przeciwpowodziowe). Nory najczęściej są wielopoziomowe i mogą być połączone z korytarzami innych osobników. Każda nora posiada kilka wyjść do których prowadzą wydeptane przez szczury ścieżki. Zimą szczury na ogół wracają do ludzkich domostw.

Jest zwięrzęciem aktywnym głównie po zmroku, chyba że warunki na to nie pozwalają - wtedy aktywny jest w ciągu dnia. Jest bardzo ruchliwy, w ciągu doby potrafi przebyć do 600m chociaż od swojej kryjówki nie oddala się dalej niż 100m. Żyje w koloniach liczących wiele osobnuków, w których jest zachowana ścisła hierarchia.

Szczur wędrowny jest stosunkowo dużym gryzoniem (ciężar 150-600g i więcej), o krępej budowie ciała i szerokiej głowie. Ma tępo zakończony pyszczek, uszy krótkie, grube, przygięte do przodu (nie sięgają oczu). Posiada gruby ogon, pokryty łuskami oraz rzadkimi włoskami. Długość ogona nigdy nie przekracza długości tułowia (jest krótszy o około 25%) i wynosi 12-23cm. Sam tułów mierzy 20-30cm. Szczur wędrowny ma brunatnoszare ubarwienie na grzbiecie, brzuch z kolei jest białawy z delikatnym odcieniem szarawym lub żółtawym.

Szczur wędrowny szybko się mnoży. Samica rodzi 2-6 razy w roku, za każdym razem przychodzi na świat 5-12 młodych - nagich i ślepych. Ciąża trwa około 25 dni. W wieku 3-4 miesięcy szczury stają się dojrzałe płciowo i natychmiast to wykorzystują. Na wolności rzadko dożywają 3-4 lat - większość ginie już w pierwszym roku życia.

Szczur wędrowny jest wszystkożerny. Dostosowuje się do pokarmu występującego na swoim terenie. W polu i w ogrodach żywi się przede wszystkim soczystymi warzywami (zjada zarówno część podziemną jak i naziemną). Nie gardzi też owadami, mięczakami, skorupiakami, rybami, żabami, drobnymi ssakami i padliną. W naszych domostwach, sklepach, magazynach, stołówkach itd. ma bardzo szeroki wybór jedzenia i skrzętnie z tego korzysta. Dziennie, potrzebuje pokarmu w ilości odpowiadającej ok. 10% masy jego ciała, czyli 15-60 gramów. Zjada praktycznie każdy rodzaj pokarmu, jaki napotka w naszych domach. Oprócz tego, to co nie zje jest najczęściej skażone jego odchodami w związku z czym nie nadaje się do spożycia i wszystko należy wyrzucić. Straty żywności z tego powodu są wielokrotnie większe niż straty wynikające z samego zjedzenia produktów żywnościowych. Szczury też przenoszą poważne choroby dlatego bezwzględnie należy unikać spożywania jedzenia, z którym szczury mogły mieć kontakt.

Walka z tymi szkodnikami polega głównie na stosowaniu trutek i pułapek mechanicznych.




Pokrewne tematy: