Sprawdzone domowe sposoby

Mrzyk gabinetowy

Mrzyk gabinetowy (łacińska nazwa: Anthrenus Verbasci) z rodziny skórnikowatych (Dermestidae) - jest to owalny chrząszcz przypominający kształtem biedronkę ale nieco od niej mniejszy (długość korpusu dochodzi do 4 mm). Pokrywy skrzydeł są ozdobione czarno-białym deseniem przypominającym faliste pasy. Pasy są poprzecznie ułożone i zawsze są trzy.

Mrzyki chętnie bytują w ptasich gniazdach ponieważ ich larwy odżywiają się m.in. piórami. Jeśli są to gniazda ptaków, które chętnie gniazdują w pobliżu ludzi (np. gołębie) wtedy jest bardzo prawdopodobne że pojawią się również w naszych mieszkaniach.

Dorosłe chrząszcze (w odróżnieniu od larw) chętnie wystawiają się na działanie światła słonecznego. W związku z tym w domach najczęściej spotkamy je w pobliżu okien (na ścianach, na parapecie). Najwięcej jest ich na wiosnę (od kwietnia do początku czerwca).

W naszych szerokościach geograficznych w ciągu roku rozwija się tylko jedno pokolenie mrzyka gabinetowego. Jak wcześniej wspomniano, chrząszcze pojawiają się na wiosnę - są to osobniki, które przepoczwarzyły się w lutym-marcu. Na wiosnę, składają jaja. Larwy które się z nich wylęgną na ogół zimują aż do przyszłej wiosny. W przypadku sprzyjającej pogody i dużej dostępności pokarmu może się zdarzyć że larwy przepoczwarzą się już w sierpniu. Wtedy, we wrześniu i październiku będziemy świadkami pojawienia się drugiego pokolenia dorosłych owadów w danym roku.

Jak wcześniej wspomniano larwy odżywiają się piórami ale także sierścią, wysuszoną skórą i szczątkami zwierząt, wełną, martwymi owadami. Nie gardzą również wędzonym mięsem, suszonymi warzywami i owocami a także przyprawami i ziółami. Na takim materiale samice składają jaja. Jeśli jest ciepło to już po 10 dniach z jaj wylęgają sie larwy. Jeśli utrzymują się niskie temperatury okres ten może wydłużyć się do miesiąca. Larwy osiągają długość 4-6 mm. Są brązowe, mocno owłosione. Na końcu odwłoka włoski zbierają sie w kępki. Tempo ich rozwoju jest uzależnione nie tylko od temperatury, ale i od rodzaju pożywienia. Okazuje się, że larwy żerujące na czystej wełnie rozwijają się wolniej niż te, które żywią się martwymi owadami.

Mrzyki w dorosłej postaci nie są dla nas zagrożeniem - odżywiają się nektarem i pyłkami kwiatów. Właściwymi szkodnikami są larwy. Ich pokarm to: suche szczątki zwierzęce, martwe owady, wysuszone lub wyprawione skóry zwierząt, wełna, wędzone ryby i mięso. Czasami nie gardzą również pokarmem roślinnym - suchym ziarnem, suszonymi warzywami i owocami, przyprawami, ziołami. Szkody powodowane przez nie mogą być bardziej dotkliwe niż wyrządzone przez larwy moli. Wynika to z odmiennego sposobu żerowania obu gatunków. Gąsienice moli wyjadają pożywienie dookoła siebie, prawie nie ruszając się z miejsca. W konsekwencji mamy zniszczoną tylko jedną sztukę odzieży. Larwy mrzyków są bardziej ruchliwe - mogą zniszczyć pół zawartości szafy. Ich przysmakiem są martwe, wysuszone owady. Kłopoty z mrzykami spędzają sen z oczu kustoszom i opiekunom zbiorów przyrodniczych w wielu muzeach, gdzie zagrożone są gabloty z owadami oraz wypchane ptaki i ssaki.

Zwalczanie mrzyków gabinetowych

Należy zacząć od sprawdzenia ptasich gniazd znajdujących się w pobliżu. Opuszczone - najlepiej zlikwidować, zwłaszcza jeżeli znajdują się na balkonach, strychach i pod dachami. Worki przeciwmolowe wykonane z tkanin o ścisłym splocie, niestety, nie ochronią naszej odzieży przed larwami mrzyków (potrafią one przegryźć nawet bardzo gruby materiał lub folię). Gabloty z okazami owadów muszą być szczelnie zamknięte, gdyż młode larwy przecisną się nawet przez maleńką szparkę. Należy też uprzątnąć martwe owady z parapetów i zlikwidować pajęczyny.

Zaatakowaną przez mrzyki żywność należy bezwzględnie wyrzucić. Natomiast w wyrobach tekstylnych, skórzanych, zbiorach wypchanych zwierząt lub gablotach z zasuszonymi owadami zwalcza się je podobnie jak mole. Ponieważ jednak chrząszcze te są mniej wrażliwe na insektycydy działające kontaktowo, do ich zwalczania używa się z reguły preparatów fumigacyjnych - taśm papierowych, naklejek lub kartoników nasączonych chlorpiryfosem lub dichlorfosem (DDVP). Do każdej gabloty należy włożyć kawałek (odpowiedni do objętości gabloty) taśmy lub kartonika i skrzynkę szczelnie zamknąć. Zapewni to stałe stężenie środka owadobójczego. W dużych pomieszczeniach dezynsekcję przeprowadza się również aerozolowymi preparatami o działaniu fumigacyjnym. Można także rozwiesić płytki lub taśmy.

Oprócz mrzyka gabinetowego pospolicie występują także mrzyk muzealnik (łąc. Anthrenus museorum) i mrzyk krostowiec (łac. Anthrenus scrophulariae). Różnią się one nieco od omówionego gatunku ubarwieniem ciała (mrzyk muzealnik jest trochę ciemniejszy, a krostowiec - jaśniejszy). Rozwój ich jest podobny jak mrzyka gabinetowego. Sposoby zwalczania - takie same.




Pokrewne tematy: