Sprawdzone domowe sposoby

Gazowanie gryzoni

Preparatami w postaci gazowej można całkowicie wytępić szkodliwe ssaki zamieszkujące podziemne nory, a zwłaszcza gryzonie nie zjadające zatrutego ziarna, lecz żerujące na korzeniach roślin, np. karczowniki, lub krety żywiące się owadami i dżdżownicami.

Karczownika ziemnowodnego i kreta zwalcza się wówczas, gdy wyrządzają one największe szkody, tzn. kreta na wiosnę, kiedy to w poszukiwaniu dżdżownic osuwa ziemię spod nie ukorzenionych jeszcze młodych roślin, a karczownika ziemnowodnego w okresie jesienno-zimowym.

Gazowanie nor znajdujących się w glebach luźnych i lekkich jest mało skuteczne ze względu na szybkie ulatnianie się z nich gazów.

Istotna jest również powierzchnia, na której przeprowadza się zabieg. Powinna ona wynosić co najmniej 0,5 ha. (np. kilka lub kilkanaście sąsiadujących ze sobą ogródków). Należy gazować wszystkie zamieszkałe nory wykryte podczas wykopywania studzienek.

Gazowanie nor należy rozpoczynać od obwodu ogrodu, stopniowo zbliżając się do środka (spiralnie). Utrudnia to szkodnikom ucieczkę z gazowanego terenu.W czasie przeprowadzania zabiegu należy uważać, aby chodząc lub prowadząc pojazdy dostarczające spalin nie zasypywać korytarzy położonych płytko pod powierzchnią gleby, gdyż utrudnia to rozchodzenie się gazu w norze.

Na terenie pagórkowatym preparaty wprowadza się do wyżej położonej części nory, gdyż wszystkie stosowane gazy są cięższe od powietrza.

Do gazowania nor za pomocą spalin używa się węża gumowego, którego jeden koniec przymocowuje się do rury wydechowej silnika benzynowego (samochodu, motocykla czy motoroweru), drugi zaś wprowadza się do wylotu nory. Silnik powinien pracować na wolnych obrotach, gdyż tylko wówczas wytwarza się odpowiednia ilość tlenku węgla (9-10%). Po wypełnieniu nory gazem, o czym świadczy wydobywanie się spalin ze wszystkich otworów wylotowych, przerywa się gazowanie i starannie zatyka ziemią wszystkie wyloty.

Preparaty wydzielające fosforowodór wprowadza się do wykrytych zamieszkałych korytarzy, po uprzednim starannym usunięciu ziemi nagromadzonej u wylotu nory. Następnie wylot zatyka się darnią lub liśćmi, a w końcu ziemią.

Ze względu na niebezpieczeństwo pożaru, preparaty wydzielające fosforowodór można stosować jedynie na terenie otwartym, w odległości co najmniej 5 m od zabudowań, brzegów parków czy lasów o suchej ściółce. Gazowanie tymi preparatami należy przeprowadzać podczas cieplej, niezbyt wilgotnej pogody, gdyż chłonąc parę wodną stają się one łatwo palne. W przypadku zapalenia się preparatu pożar należy gasić piaskiem, a nie wodą. Czas wytwarzania się fosforowodoru zależy od temperatury powietrza. W temperaturze niższej jest dłuższy.

Wszelkie prace na gazowanych powierzchniach można wykonywać dopiero po upływie 2-5 dni




Pokrewne tematy: