Sprawdzone domowe sposoby

Darniówka pospolita

Darniówka pospolita występuje w całej Europie. W Polsce spotyka się ją (w małych koloniach) w Wielkopolsce, na Śląsku, Podkarpaciu, Lubelszczyźnie, w Białowieży i w okolicach Warszawy.

Wielkością zbliżona jest do nornika. Sierść ma miękką i gęstą, przypominającą sierść kreta. Barwa grzbietu ciała i ogona jest ciemnoszara lub szaroczarna, brzucha jaśniejsza. Oczy ma bardzo małe, uszy ukryte w sierści, ogon skąpo owłosiony. Długość głowy i tułowia wynosi 7-11 cm, ogona 2-3 cm, na stopie jest 5 modzeli (narośla zrogowaciałej skóry).

Liczba miotów w ciągu roku dochodzi do 9, a w każdym rodzi się zwykle po 2 lub 3 młode. W warunkach naturalnych żyje kilka miesięcy.

Aktywna w ciągu całej doby, trudna jest do zobaczenia, gdyż żeruje w nocy. Nie zapada w sen zimowy.

Buduje rozległe nory na terenach wilgotnych. Część korytarzy przebiega tuż pod darnią, część znajduje się w darni; często korytarze schodzą w głąb gleby.

Żywi się głównie korzeniami roślin warzywnych i korą szyjki korzeniowej jabłoni, gruszy i czereśni. Wzrost uszkodzonych drzew ulega zahamowaniu, owocowanie słabnie, a najbardziej uszkodzone drzewa giną w czasie letniej suszy. Zjadając korzenie marchwi czy pietruszki, pozostawia nieuszkodzoną górną część; dlatego szkody powodowane przez darniówkę pospolitą są dostrzegane dość późno, gdyż rośliny przez długi czas nie więdną.

Darniówka pospolita żywi się także trawami, ziołami, czasem nasionami. Z owadów zjada pędraki, drutowce, larwy komarnicy, poczwarki itp. Na okres zimy gromadzi niewielkie zapasy pożywienia. W zimie przenosi się do zabudowań.




Pokrewne tematy: